Θεσμόικα και Γεφυρόνιο

Όχι, δεν έχουμε πλέον τρόικα, έχουμε θεσμούς, και δεν υπάρχει πια Μνημόνιο, υπάρχει γέφυρα. Οπότε οι χιουμορίστες του Διαδικτύου, σε μια λογοπλαστική έξαρση, εισήγαγαν δύο νέες σύνθετες λέξεις που προέκυψαν από τη συνένωση του «παλιού» με το «νέο»: Θεσμόικα και Γεφυρόνιο.

Έχουν σημασία οι λέξεις όταν το περιεχόμενο, η εννοιολογική αναφορά τους είναι ίδια; Ναι, αν μιλάμε για την τέχνη της πολιτικής. Η τρόικα και το Μνημόνιο από ουδέτερες θυμικά έγιναν αρνητικά φορτισμένες λέξεις από το 2010 μέχρι σήμερα στην Ελλάδα. Η χρήση τους «απαγορεύτηκε» επικοινωνιακά την επομένη των εκλογών διότι η νέα κυβέρνηση τις είχε αφορίσει πολιτικά, τις είχε αναγάγει σε λέξεις-σύμβολα όλων των δεινών της τελευταίας πενταετίας. Υπάρχουν μόνο ως αναφορές στους προηγούμενους κυβερνώντες, τους μνημονιακούς, τους εθελόδουλους, τους μερκελιστές, τους γερμανοτσολιάδες.

Ο,τι κι αν γίνει, λοιπόν, η επιμονή της νέας κυβέρνησης να ονομάζει κάπως αλλιώς τα «καταραμένα σύμβολα» εντάσσεται σε μια γενικότερη επικοινωνιακή πολιτική η οποία δεν είναι τόσο… «δημιουργικά ασαφής» όσο η λίστα Βαρουφάκη.

Αντίθετα, είναι σαφέστατη και δεν περιορίζεται φυσικά στο λεξιλόγιο.

Επεκτείνεται, όπως όλα δείχνουν, σε πολύ πιο ενδιαφέροντα πεδία όπως η προστασία των νέων υπουργών, αναπληρωτών και υφυπουργών, από την έκθεση σε μιντιακούς κινδύνους, όπως, για παράδειγμα, η συμμετοχή τους σε πολιτικά τραπέζια.

Όποιος εμφανίζεται εμφανίζεται μόνος με παρουσία μόνο του δημοσιογράφου ή των δημοσιογράφων, όχι σε πάνελ με πολιτικούς αντιπάλους άλλων κομμάτων. Συνήθης πρακτική σε πολλές χώρες του εξωτερικού, ασυνήθιστη όμως για την Ελλάδα όπου υπάρχει αντίστροφη παράδοση με εξαιρέσεις κάποιους «κορυφαίους» υπουργούς.

Για να μην παρεξηγηθώ, η κλασική ανάκριση δημοσιογράφου – πολιτικού είναι fair play και μπορεί να αποδειχτεί πολύ πιο ουσιαστική για την πληροφόρηση των πολιτών σε σχέση με μια χαοτική συζήτηση πολλών πολιτικών μαζί. Αλλά η επισήμανση πρέπει να γίνει.

Τι άλλο βλέπει κανείς αυτές τις πρώτες εβδομάδες της νέας κυβέρνησης από πλευράς επικοινωνίας; Μια καθαρή συνειδητή διγλωσσία -εντονότερη από εκείνη των προηγούμενων κυβερνήσεων, διότι και εκεί υπήρχε- ανάμεσα στα όσα λέγονται εκτός και όσα λέγονται εντός συνόρων. Το πρόβλημα εδώ είναι ότι αυτή η διάκριση «εντός – εκτός» μιντιακά δεν υπάρχει, είναι εντός, εκτός και επί τα αυτά.

Κλασικό παράδειγμα η συνέντευξη του υπουργού Επικρατείας, Αλέκου Φλαμπουράρη, η οποία προκάλεσε… έκτακτη σύσκεψη του Δ.Σ. του ΔΝΤ! Ο,τι λέγεται εντός μεταφέρεται αυτόματα εκτός και ερμηνεύεται ανάλογα από τους ξένους ενδιαφερομένους.

Σε κάθε περίπτωση, η νέα κυβέρνηση θα μάθει αυτό που ξέρουν πολύ καλά οι προκάτοχοί της. Οτι, όσο μελετημένο και αν είναι ένα επικοινωνιακό περιτύλιγμα, το περιεχόμενο αργά ή γρήγορα αποκαλύπτεται…

e-typos

ansasaresekoinopoihsteto001

anthea banner 920X100_02

info@komistes.gr

ΘΑΝΟΣ ΤΑΚΗΣ

«
»

ΣΩΤΗΡΙΟΣ ΚΑΛΑΜΙΤΣΗΣ

«
»

ΒΛΑΣΗΣ ΓΩΓΟΥΣΗΣ

«
»