Πωλείται χρώμα για όνειρα – Του Θάνου Τάκη

Άγνωστο γιατί, αποφάσισα να διαβάσω μια είδηση που αφορούσε τη συνεχιζόμενη, εν μέσω κρίσης, κερδοφορία εταιρείας. Ίσως να με τράβηξε το όνομά της, μπορεί να ξύπνησε θύμησες παιδικών καταγραφών, τότε που η μάνα μου προετοίμαζε το σπίτι για τον χειμώνα με το σχεδόν χρονιάρικο βάψιμο των δωματίων κι εγώ χάζευα τις σταλαγματιές στα ανοιγμένα κάνιστρα όπως κυλούσαν και στέγνωναν και τις προέβαλα φαντασιακά στον τοίχο, εκράν των παιδικών ονείρων, στο δωμάτιό μου.

Η εταιρεία ονομάζεται Βιβεχρώμ και παράγει υγρές αποχρώσεις από το 1932, παράπλευρο, στεριανό δημιούργημα και παιδί της γνωστής οικογένειας των εφοπλιστών Πατέρα.

«Ογδόντα τρία χρόνια κερδοφορία» αναφέρει το άρθρο, τουτέστιν μεθερμηνευόμενον η καλή εταιρεία το πουλά όλο το κόκκινο – ποτέ και καθόλου δεν κράτησε για τις οικονομικές καταστάσεις της.

Και συνεχίζει με την κατάτι στενάχωρη (για μένα) αναφορά ότι αποτελεί μέλος ενός ολλανδικού ομίλου, σε αυτόν «ανήκει», διακριτική αναφορά για ένα ασημικό που ξεπουλήθηκε. Έστω.

Μετά πιάνει την κόκκινη κλωστή, τη δεμένη, στην ανέμη τυλιγμένη, ο κυρ-διευθύνοντας των χρωμάτων και της δίνει κλώτσο να γυρίσει, παραμύθι ν΄ αρχινίσει. Μόνο που ο κλώτσος, αντί να ενεργοποιήσει την ιστορία, προσγειώθηκε ταυτόχρονα στο στομάχι και στο μυαλό μου. Διότι μονολογεί, στη συνέντευξή του:

«Για όσους περίμεναν την επιδείνωση του οικονομικού κλίματος και έλαβαν τα μέτρα τους, τα capital controls ήταν ευλογία, καθώς ευνόησαν τους ισχυρούς και γκρέμισαν τους μικρούς».

Υποθέτω ότι ο καλός κ. διευθύνοντας τυχαία δεν βρίσκεται σε αυτή την θέση. Έχει δώσει, de facto, τις εξετάσεις του στον οικονομικό τομέα και η βαθμολογία του θα ήταν υψηλή.

Αλλά αναφορικά με τη χρήση της γλώσσας, την αντίληψη της έκφρασης, το γραπτό του μηδενίζεται.

Διότι, άξιε κ. διευθύνοντα, ποτέ δεν λογίζεται ως ευλογία ένα σκαρφάλωμα που πάτησε επάνω σε ένα γκρέμισμα. Ιδίως όταν το γκρέμισμα δεν αφορά σε μια κατηφορική γραμμή ενός πίνακα οικονομικών αποτελεσμάτων αλλά στην ζωή εκατομμυρίων Ελλήνων (συμπατριωτών σας) που έπαθαν ψυχικά κρυοπαγήματα στον σύγχρονο, ασύμμετρο και ψυχρότατο οικονομικό πόλεμο. Και άλλα πολλά έπαθαν και παθαίνουν.

Συνεχίστε να ζείτε την «ευλογία» σας, ακριβώς όπως οι διακεκριμένοι, πάμπλουτοι και ιδιαίτερα «πετυχημένοι» λευκοί πολίτες της Νότιας Αφρικής, πίσω από τις ηλεκτροφόρες περιφράξεις τους, τα ροτβάιλερ και τους φρουρούς τους, μακριά από τα προβλήματα των πληβείων που δεν έλαβαν τα μέτρα τους, οι αχρείοι.

Διότι εσείς, οι ελάχιστοι, ευλογηθήκατε κι εμείς, οι πολλοί, κατοικοεδρεύουμε στο ελληνικό Καθαρτήριο, παρκαρισμένοι για γνωστά εγκλήματα γνωστών-αγνώστων, ατιμώρητων. Επίσης, δεν λάβαμε τα μέτρα μας.

Σας εύχομαι περισσότερο χρώμα στα όνειρά σας.

Κάπως βαρετό μόνο το χρυσό, δε βρίσκετε;

 

 Αν θέλετε να διαβάσετε άλλα άρθρα του Θάνου Τάκη,
τα βρίσκετε εδώ.

 

ansasaresekoinopoihsteto001

  • Σωτήριος Καλαμίτσης

    Ασταδιάλα και πάλι ρε ρεμάλι.

  • peet14.14

    Οταν θα καταλάβει ότι αυτοί πού η κρίση δεν θα μπορούν να γοράσουν ούτε τα δικά του χρώματα ,τότε θα ξύνει το κεφάλι του με απορία
    Αλλά τότε θα είναι αργά

  • AnagnostisXL

    κ Τάκη, ίσως ο χρυσός να τους φέρνει κοντά…

    Γραμμικά ευθυγραμμισμένος ο κυρ Διευθύνοντας με τις νόρμες της ΕΕ.

    […] Στο εσωτερικό της βασιλεύει ο νόμος της ανισόμετρης ανάπτυξης, βασιλεύει το δίκαιο του ισχυρού. Οι άρχουσες τάξεις των κρατών – μελών που την απαρτίζουν, οι πολυεθνικές, οι τραπεζίτες, οι κεφαλαιοκράτες, οι πλουτοκράτες, ακόμα κι όταν τσακώνονται μεταξύ τους για την μοιρασιά, συμφωνούν και διατηρούν αδιατάρακτο το νήμα που τους ενώνει: Την εκμετάλλευση των λαών.
    […] μια ένωση λύκων που του πίνουν το αίμα.
    […] Είτε είναι ένα σύνθημα αντιδραστικό, που σημαίνει προσωρινή συμμαχία των μεγάλων δυνάμεων της Ευρώπης (…) για την καταλήστευση…».
    […] Είναι καραμπινάτη απάτη, λοιπόν,να εμφανίζεται το θυσιαστήριο των Βρυξελλών σαν «μονόδρομος» και πολύ περισσότερο σαν «παράδεισος». Και είναι ασύγγνωστη αφέλεια η θέση πως αυτή η ΕΕ μπορεί να μετατραπεί σε «Ευρώπη των λαών». Είναι ψευδαίσθηση πως υπάρχουν περιθώρια «βελτίωσης» της ΕΕ. Είναι ουρανομήκης αυταπάτη ότι η ΕΕ αποτελεί πεδίο «διαπραγμάτευσης», αρκεί να βρεθεί ένας καλός διαπραγματευτής… Η ΕΕ είναι, ήταν και θα είναι ο «λάκκος των λεόντων»

    http://www.komistes.gr/%CE%B5%CE%AF%CF%83%CE%B1%CE%B9-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B5%CE%BF%CE%BA-%CE%BC%CE%AC%CE%B8%CE%B5-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B5%CE%BF%CE%BA/

anthea banner 920X100_02

info@komistes.gr

ΘΑΝΟΣ ΤΑΚΗΣ

«
»

ΣΩΤΗΡΙΟΣ ΚΑΛΑΜΙΤΣΗΣ

«
»

ΒΛΑΣΗΣ ΓΩΓΟΥΣΗΣ

«
»