Στην άκρη του πολιτικού ουράνιου τόξου, μια χύτρα με κοπριά – Του Θάνου Τάκη

Opus Dei (Έργο Θεού). Μια οργάνωση που ιδρύθηκε κατά την περίοδο του μεσοπολέμου από έναν δραστήριο Ισπανό κληρικό. Δίπλα σε όλα τα άλλα τα ψιλοαποκρυφιστικά που έκανε, επέβαλε το αυτομαστίγωμα στα άγαμα μέλη της, πράξη η οποία αποτελούσε την πρακτική πλευρά της ατομικής συμμετοχής στα πάθη του Χριστού ή κάπως έτσι. Παρόμοιο τελετουργικό εφαρμόζουν σήμερα κάποιοι Φιλιππινέζοι καθολικοί.

Αλλά και στην περαία θρησκευτική όχθη, οι σιίτες μουσουλμάνοι, ίδια απόλαυση βρίσκουν να οργώνουν και ν’αφρατεύουν τις πλάτες τους με το λουρί, στην Ασούρα, ημέρα μνήμης του θανάτου του ιμάμη Χουσεΐν μπιν Αλί, εγγονού του προφήτη Μωάμεθ, άμα δεν το’ξερες. Θα ταίριαζε ως μουσικό χαλί, το Εσύ Χριστό κι εγώ Αλλάχ όμως κι οι δυο μας αχ και βαχ, όπως ευφυώς σκάρωσε στιχουργικά ο σύγχρονος Πυθαγόρας.

Παρόμοιες στιγμές αυτομαστίγωσης αναμένω να δω και από τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ, της πάλαι ποτέ περαίας ΝΔ αλλά και των λοιπών κομμάτων, ουράνιο τόξο τα χρώματα του πολιτικού καμβά από τα φλάμπουρά τους, που άδραξαν είτε ψιχουλάκι είτε μιαν κομμάτα εξουσίας και διόρισαν διακριτικώς ή και αδιακρίτως συγγενείς πρώτου, δευτέρου κι απειράριθμου βαθμού, κόρες που μιλούσαν φαρσί τα τόσο απαραίτητα στο ελληνικό Κοινοβούλιο κινέζικα, σεμνοταπεινούτσικους φίλους και γκαρδιακές φίλες, συμμαθητές και συνεταίρους, γκομενάκια μπάνικα με σώμα-φίδι, κολλητούς και κολλημένους, οδηγούς, αφισοκολλητές και φακελογεμίστρες, ανακουφίστριες και σφουγγοκωλάριους και το καλό παιδί της κλαδικής, με το σημείωμα της τοπικής, άμα θυμάσαι (που θυμάσαι). Ένα εκατομμύριο εκατό χιλιάδες άτομα στο γλυκό Δημόσιο κάπως τρούπωσαν, αν δεν κάνω λάθος και δεν τα έβαλε ο συριζΙάσονας, αυτός πρόλαβε να χρεώσει μόλις τέσσερις. Προς το παρόν.

Διότι να γκρινιάζω εγώ κι εσύ, αγαπητέ αναγνώστη, που ποτέ δεν επιδιώξαμε και ποτέ δεν καταλάβαμε θέση του Δημοσίου, να την περιβάλλει ο γλυκός ρατσισμός της μονιμότητας, να το καταλάβω. Αλλά όχι και να διαμαρτύρονται(!) όλοι αυτοί οι πωλιτικοί (ορθότατη η Καλαμίτσειος γραφή) που έμπλεοι κίβδηλης τηλεοπτικής οργής αφρίζουν με τις αποκαλύψεις για το θλιβερό συριζόπουλο, δισέγγονο του «δικαστή του ΕΑΜ» που είχε κόρη την ΕΠΟΝίτισσα γιαγιάκα πλέον, που τον γλυκοφιλά με καλημέρες και παππού έναν παπά που τον γράφει ο αγράμματος με δύο π, όπως (υποθέτω) το ίνδαλμά του τον Νίκο Παππά που έγινε υπουργός γιατί είναι αλάνι αριστερό και ζόρικο. Πολυκαιρισμένο το ανέκδοτο με τον φονιά των γονέων του που ζητά την επιείκεια του δικαστηρίου γιατί είναι ορφανός. Πρώτα αυτομαστίγωμα, κύριοι, και μετά κριτική.

Αυτό το καλόπαιδο μερίμνησε και διορίστηκαν στο φιλόξενο Δημόσιο, ένα σωρό συγγενείς και φίλοι του. Ηλιθιωδώς, το θεωρεί δίκαιο, γιατί πριν από 16 χρόνια, στα «χρόνια της ευημερίας» όπως γράφει περιφρονητικά, αντί να βλέπει, ως χνουδωτός εφηβάκος, τους ήρωες της Μάρβελ και ν’ακούει Μπρίτνεϊ Σπίαρς, εκείνος άκουγε Άξιον Εστί κι οραματιζόταν τους αντάρτες που «όταν χόρευαν στα βουνά γινότανε σεισμός» οπότε είναι άξιος και για κανένα εξτραδάκι, τόσους νοητούς σεισμούς αριστερής προελεύσεως που ονειρεύτηκε, πώς να το κάνουμε…

Ο Ιάσονας Σχινάς-Παπαδόπουλος του αληθινού μύθου μας, σπιθαμιαίος, όπως και ο μεθοδευμένα οργισμένος λόγος της απολογίας του. Ώμο με ώμο δίπλα του, ισοϋψείς και ταυτόσημοι οι Σαμαράδες, οι Πολύδωρες, οι Σκρέκες, οι Τατούληδες, οι ΛοβερδοΠάγκαλοι και οι Κεδικογλαίοι, για να πούμε μερικά χαρακτηριστικά ονοματάκια, που είχαν μετατρέψει τον διορισμό σε τέχνη. Σήμερα, διαμαρτύρονται, άνευ λυτρωτικού αυτομαστιγώματος αλλά μετά βολικής επιλεκτικής αμνησίας.

Ζητώ τη σιωπή τους.

Όπως ζητώ και το διαολοσιχτίρισμα του θρασύτατου μορφονιού και των ομοίων του που «ποτέ δεν ζήτησαν λεφτά ούτε από τους ΠΑΣΟΚΟΥΣ ούτε από τους δεξιούς», έτσι περιγράφει στο παραληρηματικό κείμενό του, αλλά που δεν έχουν κανέναν ενδοιασμό να γεμίζουν μόνοι τους την τσέπη, από το κρατικό ταμείο.

Ο γνωστός μύθος των καλικάντζαρων περιγράφει ότι στην άκρη του ουράνιου τόξου θα βρεις μια χύτρα με λεφτά. Στο ουράνιο τόξο του ελληνικού πολιτικού τοπίου, όπως το συνθέτουν με τη συμμετοχή τους όλα τα χρώματα των κομμάτων εξουσίας, θα βρεις μια χύτρα με το περιεχόμενο του τίτλου.

Ή όπως αλλιώς γνωρίζεις ότι ονομάζονται οι κοπριές.

Θάνος Τάκης

 

 Αν θέλετε να διαβάσετε άλλα άρθρα του Θάνου Τάκη,
τα βρίσκετε εδώ.

 

ansasaresekoinopoihsteto001

  • https://365meres.wordpress.com/ Haris Tzivanopoulos

    +1

  • Σωτήριος Καλαμίτσης

    !!!!!!!!!!!

  • peet14.14

    Θάνο ,εσύ πολύ καλά τα περιγράφεις ,αλλά υπάρχει αιδώς ;δε νομίζω

anthea banner 920X100_02

info@komistes.gr

ΘΑΝΟΣ ΤΑΚΗΣ

«
»

ΣΩΤΗΡΙΟΣ ΚΑΛΑΜΙΤΣΗΣ

«
»

ΒΛΑΣΗΣ ΓΩΓΟΥΣΗΣ

«
»