Η χαρά που δίνει μια χολέρα – Του Θάνου Τάκη

Αν ρωτήσεις χιλιάδες Έλληνες, τολμώ να υποθέσω πως η συντριπτική πλειοψηφία θα συμφωνήσει ότι ο Νίκος Καζαντζάκης είναι συγκλονιστικός συγγραφέας. Αν ρωτήσεις να σου αναφέρουν ένα κείμενο που τους συγκλόνισε, επίσης, τολμώ να υποθέσω, ότι αρκετοί θα αντιμετωπίσουν δυσκολία προς τούτο.

Είναι όμως κατανοητό αυτό. Είναι στην ανθρώπινη φύση να συμφωνεί (επιπόλαια) με τους πολλούς, με αυτούς που άκριτα, πολλές φορές, στηρίζουν ή υποστηρίζουν απόψεις και παραδοχές, να συμφωνεί – χωρίς προσωπική γνώση – με την «κοινή αντίληψη».

Τέτοια εποχή, πέρσι, γνωστός χρυσοχρωμολάγνος, χρυσοκάνθαρος και χαβιαροχανίτης πολιτικός, σε παραλήρημά του μέσα στην αγωνία του να επηρεάσει το ειδικό κοινό που αγαπά να επηρεάζεται τηλεοπτικώς, έκανε μικρό λάθος, μόλις μία ήπειρο δηλαδή, αγαπητέ αναγνώστη, σιγά το πρόβλημα!, τρία παιδικά δάχτυλα απόσταση στην σχολική υδρόγειο σφαίρα, κι είδε να έρχεται με σταρτρεκική τηλεμεταφορά ο φοβερός Έμπολα που μαστίζει την υποσαχάρια Αφρική, μαζί με τους πρόσφυγες από την Ασία που δεν κατάφερε να πνίξει το Αιγαίο και πάτησαν στα νησιά μας κι από “κει τράβηξαν γραμμή για τις γραμμές της Ειδομένης… Προέβλεπε σκηνές χολυγουντιανής ταινίας μελλοντολογικής καταστροφής, και την Ελλάδα να ξαναζεί τον Λοιμό των Αθηνών της εποχής του Περικλέους που τον χρεώνουν κι αυτόν στον υποσαχάριο Έμπολα, για φαντάσου! Κι όπως ο κάνθαρος συνιστά «ζωύφιον σκαθροίζον την κόπρον εις σφαιρίδια», κι εκείνος εκτόξευε τα τηλεοπτικά του κοπροσφαιρίδια της χυδαιότητας, του μίσους και του ρατσισμού, πολιτική πραμάτεια του δημοσκοπικά συμφέροντος φόβου, υποκριτικά τρομοκρατημένος στο πλατό του πρωινάδικου.

Αντίστοιχα σφαιρίδια μίσους εκτόξευε κι ένας χαρακτήρας του Καζαντζάκη, στο «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται». Σε κείμενο που προσωπικά βρίσκω συγκλονιστικό, όταν οι «ξενομπάτηδες», πρόσφυγες από τη Μικρασία, έφτασαν στη Λυκόβρυση, ο παπα-Γρηγόρης δεν τους καλοβλέπει ούτε τους θέλει. Αποδεκατισμένοι κι εξαντλημένοι εκείνοι οι κατά τύχη ζωντανοί, ζητούν να μείνουν στο χωριό, γυρεύουν καινούργια – κι ας είναι χέρσα – χώματα, να πιαστούν, να ξαποστάσουν μάνες και παιδιά και γερόντοι και περιμένουν την κρίση του. Εκείνος «περιμένει τον Θεό να τον φωτίσει» και δεν απαντά…

«- Αργεί ο Θεός, αργεί να σε φωτίσει, γέροντά μου, έκαμε ο παπα-Φώτης, που έχανε την υπομονή του.
– Αργεί, απηλογήθηκε ο παπα-Γρηγόρης θυμωμένος, γιατί έχω κι εγώ ψυχές στο λαιμό μου και θα δώσω λόγο στο Θεό.
- Όλες οι ψυχές, όλου του κόσμου, του αντιμίλησε ο παπάς, είναι κρεμασμένες στου κάθε ανθρώπου το λαιμό• μη χωρίζεις γέροντα, δικές μου και δικές σου.
Να ‘ταν μονάχα οι δυο τους, θα χύνουνταν απάνω του ο παπα-Γρηγόρης και θα τον έπιανε από το καρύδι του λαιμού να τον πνίξει• μα τώρα τι να κάμει; ανακρατήθηκε. Όμως δεν μπορούσε και περισσότερο να σωπαίνει• όλοι είχαν στυλωμένα απάνω του τα μάτια και περίμεναν. Άνοιξε το στόμα:
– Άκουσε, γέροντα… είπε.
– Ακούω, αποκρίθηκε ο παπα-Φώτης κι έσφιξε το βαρύ Ευαγγέλιο στις φούχτες του, σα να ‘θελε να σου το σφεντονίσει.
Δεν είχε ακόμα σκαρφιστεί καλά στο νου του ο παπα-Γρηγόρης τι θα ‘λεγε• μα ίσια τη στιγμή εκείνη που το χρειάζουνταν, έγινε το θάμα που περίμενε• άγρια κραυγή ακούστηκε, κι η αρχοντοπούλα η Δεσποινιώ ξαπλώθηκε χάμω ξερή. Έτρεξε ο λαός να τη σηκώσει, μα πισωδρόμησε τρομαγμένος: πράσινη, πρησμένα τα πόδια της, τούμπανο η κοιλιά της και τα χείλια της ολόμπλαβα.
Σήκωσε ο παπα-Γρηγόρης τα χέρια του στον ουρανό:
– Παιδιά μου, φώναξε και με βιάς κυβερνούσε τη χαρά του• ο Θεός στη φοβερή τούτη στιγμή έδωκε την απόκριση. Κοιτάχτε τη γυναίκα αυτή, σκύφτε, κοιτάχτε την καλά: την πρησμένη κοιλιά, τα φουσκωμένα πόδια, το πρόσωπό της που πρασίνησε – χολέρα!
Πισωδρόμησε ο λαός με τρόμο.
– Χολέρα! ξαναφώναξε ο παπα-Γρηγόρης. Τούτοι οι ξενομπάτες κουβαλούν στο χωριό μας μεγάλο θανατικό, χαθήκαμε! Δέστε κόμπο την καρδιά σας, συλλογιστείτε τα παιδιά σας, τις γυναίκες σας, το χωριό! Δεν παίρνω απόφαση εγώ• πήρε ο Θεός. Απόκριση ήθελε ο γέροντας, να τη!
Είπε, κι έδειξε στη μέση της πλατείας την πεθαμένη.
Ο παπα-Φώτης έσφιξε το Ευαγγέλιο στο στήθος του, τα χέρια του έτρεμαν. Πήδηξε μια δρασκελιά κατά τον παπα-Γρηγόρη, έκαμε να μιλήσει• πνίγουνταν.
Ακούστηκε η φωνή του παπα-Γρηγόρη, ήσυχη τώρα, όλο γλύκα:
– Γέροντά μου, μας στόρησες τα πάθη σας, η καρδιά μας ράισε. Είδες, όλους μας πήραν τα δάκρυα. Είχαμε ανοίξει την αγκαλιά μας να σας δεχθούμε, μα τη στιγμή εκείνη ο Θεός μας λυπήθηκε κι έπεψε το τρομερό σημάδι. Θανατικό κουβαλάτε, αδερφοί μου, πηγαίνετε στην ευκή του Θεού, μην κάψετε το χωριό μας!
Είπε, και θρήνος σηκώθηκε από την προσφυγιά, οι γυναίκες άρχισαν να δέρνονται και να σκληρίζουν, οι άντρες κοίταζαν τον παπά τους ανταρεμένοι. Κι οι Λυκοβρυσιώτες κυριεύτηκαν από τρόμο και θωρούσαν ανατριχιάζοντας το ξυλιασμένο κουφάρι στην καρδιά του χωριού τους.
– Να φύγουν! να φύγουν! ακούστηκαν ολούθε φωνές, να φύγουν!…«

Σήμερα, δεύτερη μέρα βροχής και κρύου, δεκατρείς χιλιάδες ψυχές – και μη χωρίζεις αγαπητέ αναγνώστη, δικές μου και δικές σου – ζουν σε καλοκαιρινές σκηνές, με προσκεφάλι ένα λασπωμένο χωράφι. Να μη μιλήσουμε για την ποιότητα ζωής αλλά και για ποιες συνθήκες υγιεινής να μιλήσουμε; Άραγε τα λες «τυχερά» τα εβδομήντα παιδιά που ήδη μεταφέρθηκαν, άρρωστα, στο νοσοκομείο;

Και περιμένει τί, η Ευρώπη του σβησμένου Διαφωτισμού;
Και περιμένει τί, η άβουλη κυβέρνηση, βολικώς επιβλέπουσα και μη βλέπουσα;
Τούτη τη φορά η χολέρα μπορεί να μη μείνει στη συγγραφική φαντασία κι αυτό εύχονται οι σύγχρονοι όμοιοι στον χαρακτήρα του παπα-Γρηγόρη.

Τον οποίο μια χαρά υποδύεται, προσώρας, η ανύπαρκτη κυβέρνηση, δια των παραλείψεών της.

Έξω, βρέχει…

Θάνος Τάκης

 

Αν θέλετε να διαβάσετε άλλα άρθρα του Θάνου Τάκη,
τα βρίσκετε εδώ.

 

ansasaresekoinopoihsteto001

  • Βλάσης Γωγούσης

    Είσαι σπουδαίος λογοτέχνης Θάνο, τα λόγια σου μιλάν στις καρδιές των αναγνωστών σου, ΕΥΓΕ παλικάρι μου, ….Βλάσης

  • peet14.14

    Κείμενο διαμάντι αγαπητέ Θάνο

  • http://cummulus4.blogspot.com/ cummulus

    Έξαιρετικό κείμενο-μασάζ, γιά τήν αύτενοχοποίηση τῆς κοινωνίας, άπολύτως έντός προδιαγραφῶν, τῶν καθοριζομένων ἀπ΄τό πολιτικῶς όρθόν. Μπράβο σας.
    (μήν άναλωθεῖτε παρακαλῶ σέ χαρακτηρισμούς, ξενοφοβίας, ρατσισμοῦ κλπ, πρός τό πρόσωπο μου γιατί ἔχει σπάσει πλέον ή χολή μου άπ΄αὐτούς)

    • Θάνος Τάκης

      Δεν συνηθίζω να κολλάω χαρακτηρισμούς, αγαπητέ cummulus.
      Εσείς κι εγώ γνωριζόμαστε διαδικτυακώς, μέσα από τα γραπτά μας.
      Υποθέτω ότι έχετε διαπιστώσει πως δεν με αφορούν «προδιαγραφές», ούτε το (αόριστο κι ακαθόριστο) πολιτικώς ορθόν.
      Δεν θα ξεκινήσω τώρα.

      • http://cummulus4.blogspot.com/ cummulus

        Οκ, δέχομαι ὅτι δέν σᾶς άφοροῦν οί «προδιαγραφές» -γιατί νά μήν τό δεχθῶ;- άλλά αὐτό βγάζω ἀπ΄ τό κείμενο σας. Μή στενοχωριέσται ὅμως. Δέν τυγχάνω άλάθητος στήν κρίση μου.
        Χαίρομαι δέ, πού δέν θά μέ φορτώσετε σάν γαϊδαρο μέ χαρακτηρισμούς.

        υγ
        Τό πολιτικῶς ὀρθόν σήμερα, σέ μιά ἀπό τίς έκφάνσεις του, εἶναι «ψυχοπονιάρικο» μέ ἐκστατικό μάτι μπροστά στό νέο Ίερό Τοτέμ.τῆς ἐλληνικῆς (γιά πόσο ἄραγες;) κοινωνίας. Τόν Πρόσφυγα! (πού φυσικά δέν εἶναι πρόσφυγας)

        Καλησπέρα σας καί καλή δύναμη

    • Σωτήριος Καλαμίτσης

      Ο καθείς ό,τι καταλαβαίνει!

      • http://cummulus4.blogspot.com/ cummulus

        Εὐχαριστοῦμε γιά τήν συμμετοχή σας

anthea banner 920X100_02

info@komistes.gr

ΘΑΝΟΣ ΤΑΚΗΣ

«
»

ΣΩΤΗΡΙΟΣ ΚΑΛΑΜΙΤΣΗΣ

«
»

ΒΛΑΣΗΣ ΓΩΓΟΥΣΗΣ

«
»