«Μα τώρα αυτός είναι απλός θεατής, ασήμαντος…» – Του Θάνου Τάκη

Μέρες κληρονομημένης εθνικής περηφάνιας. Μέρες σαν τη σημερινή. Όταν πολλοί μετουσίωσαν το θλιμμένο μεταμεσονύχτιο, γαλλικό όχι του ενός σε λέξη αξιοσύνης, ελληνική κραυγή, διαμαντόπετρα εθνικής περιουσίας, προσωπικό φυλαχτό ανδρείας, αλληλεγγύης κι ανθρωπιάς. Κι όπως το ΄φτιαξαν, μετά το μοίρασαν, το χάρισαν σε όλους μας. Η μέρα σηκώνει αναφορές και θύμησες προσωπικές κι εθνικές. Και συγκεντρώσεις και ανθρωποσυνάξεις και υπερυψωμένες εξέδρες ωσάν βιτρίνα κρεοπωλείου σάρκας πολιτικής, κιμάς σύμμικτος που μιαν ολόκληρη τρόικα δεν κατάφερε να διαχωρίσει για να φορολογήσει.

Πρώτος εκείνος, άλλοτε, σε αυτές τις ξεπερασμένες ξυλοκασέλες της αισθητικής του προηγούμενου αιώνα, του ύπουλου, ταξικού βάθρου, του δοτού βήματος της διαφοροποίησης από τον εσμό των πολιτών με τις ιδρωμένες μασχάλες.

Εκείνος, με ύφος αυστηρό, οχυρωματικό έργο, χάρτινη γραμμή Μαζινό προς υπεράσπιση της άγονης ευφυΐας του, τη θλίψη που προκάλεσαν οι πράξεις του, οι αναφορές του, ο δυσνόητος, δυσκολοχώνευτος και ιδιότυπος λόγος του, περίεργα στρογγυλεμένος, όπως ο ίδιος, υπέρ των ισχυρών του κόσμου αυτού.

Πλέον, απών.

Θ΄ απουσιάσει από τες γιορτές. Δεν θα ανηφορίσει το ξύλινο σκαλοπάτι της διαφοράς ούτε εκείνο θα τρίξει διαμαρτυρόμενο για το ειδικό βάρος του ανδρός. Δεν θα διαγκωνιστεί με κάποιον άλλο κοινωνό εφήμερης δόξας για την πρώτη καρέκλα, τη λατρευτή, δεν υπάρχει πίνακας με τ΄ονομά του επάνω της. Δεν αποχαιρέτησε την Αλεξάνδρεια, την βλέπει ακόμη-κι αυτό είναι το χειρότερο, αλλά την έχασε για πάντα.

Του αφιερώνω, τις ωραίες σκέψεις του συμπολίτη του και κορυφαίου Θεσσαλονικιού ποιητή Μανώλη Αναγνωστάκη.

Τώρα είναι απλός θεατής…

Τώρα εἶναι ἁπλὸς θεατὴς
Ἀσήμαντος ἀνθρωπάκος μέσα στὸ πλῆθος
Τώρα πιὰ δὲ χειροκροτεῖ δὲ χειροκροτεῖται
Ξένος περιφέρεται στῶν ὁδῶν τὸ κάλεσμα-

Ἔρχονται ἀπὸ μακριὰ οἱ νέοι σαλπιγκτὲς
Τῶν ἐπίλεκτων κλάσεων τοῦ μέλλοντος
Οἱ κραυγὲς τοὺς γκρεμίζουν τὰ σαθρὰ τείχη
Τήκουν τὴ λάσπη σὲ φωτεινοὺς ρύακες
Ἔρχονται οἱ ἁγνοί, οἱ ἀνυπόκριτοι.
Οἱ βιαστές, οἱ ἀμέτοχοι, οἱ παρθένοι.
Οἱ πονηροὶ συνδαιτυμόνες, οἱ ἀθῶοι
Οἱ ληξίαρχοι τῶν ἡμερῶν μας
Ἔρχεται τὸ μεγάλο παρανάλωμα
Μέσα στοὺς πίδακες τῶν πρόσχαρων νερῶν.
Ἔρχονται οἱ τελευταῖες προδιαγραφές

Μὰ τώρα αὐτὸς εἶναι ἁπλὸς θεατὴς
Ἀνώνυμος ἀνθρωπάκος μέσα στὸ πλῆθος
Μὲ τὰ χέρια στὸ στῆθος σὰν ἕτοιμος νεκρὸς
Τώρα πιὰ δὲ χειροκροτεῖ δὲ χειροκροτεῖται.
(Νὰ ξέρεις πάντα τὸ πότε καὶ τὸ πῶς)

 

Δεν έγραψα ποιον ιχνογραφώ.

Αλλά το γνωρίζεις ήδη, έτσι δεν είναι, αγαπητέ αναγνώστη;

 

 Αν θέλετε να διαβάσετε άλλα άρθρα του Θάνου Τάκη,
τα βρίσκετε εδώ.

 

ansasaresekoinopoihsteto001

  • stranger200

    θα πνίξει τον πόνο του στις σπαλομπριζόλες και τα παϊδάκια κλεισμένος στο φρούριο του….

  • peet14.14

    Θάνο υπέροχο το κείμενο σου.
    Η πλήρης απαξίωση του δεν ήρθε ακόμη ,όταν δεν θα εκλεγεί ούτε καν βουλευτής ,τότε η πίκρα θα είναι μεγαλύτερη

  • AnagnostisXL

    Είναι και λίγο στεναχωρημένος γιατί συγγενικές επιχειρήσεις πνέουν τα λοίσθια.

anthea banner 920X100_02

info@komistes.gr

ΘΑΝΟΣ ΤΑΚΗΣ

«
»

ΣΩΤΗΡΙΟΣ ΚΑΛΑΜΙΤΣΗΣ

«
»

ΒΛΑΣΗΣ ΓΩΓΟΥΣΗΣ

«
»