Τώρα, ο φόνος έγινε φθηνότερος – Του Θάνου Τάκη

Δεκαπέντε χρόνια πριν, μια αδέσποτη σφαίρα (που είχε δεσπότη) κι ένα κόκκινο φανάρι σκότωσαν ένα παλικάρι εικοσιδυό χρονώ. Το φανάρι ευθύνεται δια το χρώμα του, το κόκκινο. Είναι που είχε σταματήσει στις προσταγές της απόχρωσης το εποχούμενο στο βεσπάκι του παλικάρι. Κι εκεί το βρήκε, αμέριμνο, μια αδέσποτη σφαίρα (που είχε δεσπότη) και που ταξίδεψε από το όπλο ενός φρικτά ανεύθυνου φονιά για να θερίσει μια ζωή και να σβαρνίσει άλλες.

Έγραφε το ρεπορτάζ ότι ο δεσπότης της αδέσποτης, ένας επιλοχίας του Πυροβολικού, μετά από ενημέρωση του φρουρού ότι «ακούει σφυρίγματα» όπλισε το αυτόματο όπλο του κι έριχνε ριπές μέσα στη νύχτα, πυροβολώντας την περίφραξη, τις σκιές στα κλαδιά και τους ήχους του μυαλού του. Τρομερός στο σημάδι παρότι δε σημάδευε, πέτυχε τον στόχο της τραγικής επιπολαιότητάς του. Από τα 170 μέτρα έκοψε ένα νήμα, το νήμα μιας ζωής.

Οι γονείς και τ” αδέρφια του νεκρού παιδιού προσέφυγαν στην ελληνική Δικαιοσύνη. Κι εκείνη, επιμετρώντας πράγματα και γεγονότα, μήκος και πλάτος, ύψος και βάρος του παλικαριού που μίσεψε, έκρινε σε πρώτο και δεύτερο βαθμό ότι υποχρεούται το Δημόσιο να πληρώσει 300 χιλιάρικα σε κάθε γονέα και 100 σε κάθε αδερφό. Σύνολο λογαριασμού 800 χιλιάρικα, άλλως 36.360 ευρώ κάθε χρόνος ζωής από τους 22 που πρόλαβε να απαριθμήσει το παλικάρι.

Όμως, το ελληνικό Δημόσιο είναι άπλας εκεί που θέλει, π.χ. σε αποζημιώσεις εργολάβων και σφιχτοχέρικο αλλού. Κατέθεσε στο Συμβούλιο της Επικρατείας αναίρεση κατά της εφετειακής απόφασης που επιδίκαζε το ποσό των 800.000 ευρώ. Ζητά να πληρώσει λιγότερα – θα βόλευε και τίποτε, να υποθέσω – τι είναι εξάλλου μια ζωή, εδώ έχει δρεπανοκόψει εκατομμύρια άλλες, ανέξοδα.

Κάτι κατάφερε. Οι Σύμβουλοι της Επικρατείας που δίκασαν την υπόθεση έκριναν ότι η αποζημίωση είναι μεγάλη υπό τις παρούσες δημοσιονομικές συνθήκες της χώρας και τις οικονομικές δυνατότητες του Δημοσίου και πρέπει να προσδιοριστεί εκ νέου το ύψος της χρηματικής ικανοποίησης (προς τα κάτω) που πρέπει να επιδικαστεί στους συγγενείς του άτυχου φοιτητή. Πίσω στο Εφετείο, λοιπόν.

Το τραγικό της υπόθεσης είναι η αιτιολογία της απόφασης. Διότι ο δικαστής έγινε μαυρομάνικος λογιστής. Πιστό σκυλί του αφεντικού, σύγχρονος Άργος, πήρε τον άβακα, έβγαλε το τεφτέρι του, έφτυσε το μολύβι του, γύρισε το μέσα-έξω τις τσέπες του πελάτη του κι αποφάσισε ότι ο φόνος πρέπει να κοστίζει τώρα λιγότερο από άλλοτε, διότι τώρα η Ελλάδα ανακεφαλαιοποιεί τις (ιδιωτικές) τράπεζες, αυτές έχουν προτεραιότητα αγαπητέ αναγνώστη, διότι, όπως γνωρίζεις, όλα τα διαθέσιμα κεφάλαια που έχουμε αλλά κι αυτά που δεν έχουμε και δανειζόμαστε, εκεί πρέπει να καταλήγουν, όχι σε συγγενείς νεκρών φοιτητών που εμείς μαυροντύσαμε.

Τώρα, ο φόνος του 2000 βγήκε σε προσφορά. Μπορείς να σκοτώνεις φθηνότερα, έχουμε κρίση βρε αδερφέ! και πώς να πληρώσουμε τις ορθές αποζημιώσεις…

Και δεν τολμώ να φανταστώ τι είδους και τι ποσού αποφάσεις θα βγάζουν οι λογιστές-δικαστές σε πέντε, ή δέκα χρόνια, π.χ., όταν η κρίση θα έχει εξανεμίσει εντελώς τη σερμαγιά του σημερινού Προτεκτοράτου.

Η θλιβερή απόφαση με την συγκεκριμένη αιτιολόγηση συνιστά Ύβρι απέναντι στη μνήμη του νεκρού και απέναντι στους συγγενείς του.

Η αναφορά «η αποζημίωση είναι μεγάλη υπό τις παρούσες δημοσιονομικές συνθήκες της χώρας» είναι επιεικώς ντροπιαστική για την ελληνική δικαιοσύνη (που έβγαλε απόφαση μετά από 15 χρόνια) η οποία δεν τεκμαίρεται να δικάζει με αναφορά σε κείμενα των δανειστών.

Διότι μας οδηγεί στο εύλογο συμπέρασμα: αν η πατρίδα γίνει φτωχότερη (παρότι μόλις έλαβε δάνειο 86 δισεκατομμύρια ευρώ, μην ξεχνιόμαστε) ο φόνος μπορεί να γίνεται ακόμη και δωρεάν.

Δεν το λες δικαιοσύνη αυτό, κύριε Δικαστά μου.

Μείνε στην νομική σου επιστήμη κι άσε τα κιτάπια της Τρόικας στην άκρη, σε παρακαλώ.

Θάνος Τάκης

 

 Αν θέλετε να διαβάσετε άλλα άρθρα του Θάνου Τάκη,
τα βρίσκετε εδώ.

 

ansasaresekoinopoihsteto001

  • Σωτήριος Καλαμίτσης

    Εύγε!

  • AnagnostisXL

    […] Δεν το λες δικαιοσύνη αυτό, κύριε Δικαστά μου.
    Και βεβαίως δεν είναι.

    Μερικά χρόνια πριν, συγγενικό μου πρόσωπο, απειλήθηκε από το «αλτ τις ει» άφρονα σκοπού κεντρικού στρατοπέδου της Θεσσαλονίκης, ενώ πλησίαζε στο διαμέρισμά της, στα 50 μέτρα. Πρότεινε το όπλο, την ακινητοποίησε (εντός του κεντρικού δρόμου) και υπό τα κλάματα της, ευτυχώς δεν αναγνώρισε «εχθρό» …
    Και αυτό δεν το λες φύλαξη.

    Μπράβο κ Θάνε Τάκη.

  • Βλάσης Γωγούσης

    Συγχαρητήρια Θάνο.Αυτή τη φορά….¨κέντησες»

anthea banner 920X100_02

info@komistes.gr

ΘΑΝΟΣ ΤΑΚΗΣ

«
»

ΣΩΤΗΡΙΟΣ ΚΑΛΑΜΙΤΣΗΣ

«
»

ΒΛΑΣΗΣ ΓΩΓΟΥΣΗΣ

«
»